Ο καημένος, πήρε με το ζόρι το ‘θαμπό’ το δακτυλίδι. Τον βάλανε στο πλοίο που βούλιαζε χωρίς να μπορεί να επιλέξει ούτε καν τους ναύτες… Και ο άμοιρος -τι να κάνει;- τα υπόμεινε όλα χαμογελώντας + πανηγυρίζοντας!
Θυσιάστηκε για να γίνει ‘προεδράρα’. Και όλα αυτά για μας φυσικά, για το μέλλον μας, για να περνάμε καλλίτερα, να νοιώθουμε πιο ασφαλείς, να θαυμάζουμε + να χαιρόμαστε την ‘προεδράρα’...
Είναι δυνατόν να μας νομίζουν τόσο κάφρους; Να φαντάζονται πως είναι πιθανόν να ‘χάψουμε’ αυτές τις ανοησίες; Μας έχουν παρεξηγήσει. Για ακόμα μια φορά πληρώνουμε την αδράνεια, την ανοχή + την μιζέρια μας απέναντι στην ηθική και την αισθητική τους.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου